“Dus jullie zijn níet getrouwd, maar hebben wél liefde,” zegt ze.
“Ach, dat is ook het belangrijkst.”
Vroegwijze zevenjarige.
#twittercolumn
Op straat: een vervaarlijke baas.
Ernaast z’n hond, type: pitbull.
“Ach,” zwijmelt de zevenjarige, “wat een schattig hondje!”
#twittercolumn
Etalage vol flonkerende ringen.
Erachter ‘n kwaadkijkende verkoper.
Ervoor ‘n bordje: ‘Ruit onbreekbaar’.
Onneembare vesting.
#twittercolumn
Stads straatstilleven: een doos kipkluifjes, leeg.
Eromheen: zes afgekloven botjes.
Plus één meerkoetpootje, volledig intact.
#twittercolumn
Op het fietspad, in de stromende regen: ‘n knaloranje Koningswup.
“Daar sta je dan,” denk ik gemeen en fiets gniffelend door.
#twittercolumn
“Is Bart al terug van vakantie?” vroeg de ene hippe baard aan de andere.
“Géén idee. Stond zijn out-of-office reply nog aan?”
#twittercolumn
Terwijl zij door het huis stuitert, verknippen wij een vuilniszak tot voor-de-zekerheidponcho.
Schoolreisje; stromende regen.
#twittercolumn
“Ik vind het helemáál niet leuk wat we straks gaan doen, mam,” verpestte ze Moederdag alvast, “maar jij misschien wel, hoor.”
#twittercolumn
Beslist duw ik ‘m dicht.
“Pfffsjt,” klinkt het zacht.
In mijn la: een wit wolkje.
Ernaast: een lege bus verstevigende mousse.
#twittercolumn
Station.
Op de grond: drie lege vakken.
‘Opstelplaats fietstaxi’s, 2 x,” zegt het bijbehorende bord desondanks zelfverzekerd.
“Water?” vraagt de jongen.
“Nee man, ik heb nog appelsap,” zegt de vriend.
Ik zie ze zó in de zandbak zitten, 9 jaar geleden.
#twittercolumn
Hij geeft haar een wit plastic vorkje.
Zij plaatst het zorgvuldig tussen een gescheurde beker en wat takjes.
Grote-stadsnest.
#twittercolumn
“Hè bah,” zegt de kleuter, “hij is best vies.”
Ze pakt m’n bril en likt, met een royaal gebaar, beide glazen glanzend schoon.
#twittercolumn
Winkel, warme dag.
“Wat is ‘t hier héét,” klaagt ‘n meisje in maxi dress en dito hoofddoek, “kennen ze hier geen airco ofzo?”
#twittercolumn
Vanaf Moederdag gratis te downloaden! Schrijf je in voor de nieuwsbrief, dan mis je ‘m niet. *nog heel eventjes geduld*
